Holownik24 Auto-Pomoc holowanie pojazdów

15/08/2026

Takie coś: XEV yoyo. Elektryczny mikrosamochodzik wyprodukowany przez włosko-chińska firmę XEV. Nie bardzo wiem, kto tam za co do końca odpowiada, Włosi odpowiedzialni są chyba za stylistykę i napęd (dziwne, bo tego typu części w elektrykach bardziej jednak kojarzą się z Chinami niż z Italią). Ten zespół napędowy to silnik elektryczny przykręcony na stałe do dyferencjału sztywnego mostu z tyłu. Inżynieria na poziomie pralki, ale działa ☺ Chińczycy to firma Polymaker - znana głównie z produkcji filamentów do drukarek 3d. No i właśnie - nadwozie yoyo (poza szybami i fotelami) wykonane jest w technologii druku 3d. Podobno składa się z 57 elementów, a w zwykłym samochodzie z ponad 2 tysięcy. Producent bardzo chwali to rozwiązanie, że szybkie (cały samochód produkowany jest w 3 dni), tanie, wytrzymałe, daje świetne możliwości zmian „pod klienta” itd. Podoba mi się wnętrze - proste, ascetyczne, mało elementów (takie trochę w stylu pierwszego Fiata Pandy) ale moim zdaniem ładne. Jeździdełko jest typowo miejskie - 2 miejsca, bagażnik 180 litrów, długość 2,5 metra. Zasięg 150 kilometrów, prędkość maksymalna 90 km/h - to dwa razy dalej i dwa razy szybciej niż Citroen Ami / Fiat Topolino. W komentarzu wrzucam link do ciekawego artykułu o problemach, które mogą występować przy serwisowaniu elektryków produkowanych przez startupy takie jak XEV.

25/06/2026

Chciałem dać jakiś błyskotliwy podpis, ale upał odziera z intelektu ;-) Liczę na sekcję komentarzy :-)

07/06/2026

Makao – wprawdzie nie po tej stronie ulicy, ale za to z trzema różnymi tablicami rejestracyjnymi.

Czym jest Makao wszyscy doskonale pamiętamy ze szkoły, ale pozwolę sobie króciutko przypomnieć: Zanim ktokolwiek słyszał o tutejszych kasynach, była to niepozorna osada przy ujściu Rzeki Perłowej, gdzie w 1557 roku zadomowili się Portugalczycy. Nie zdobyli go siłą - po prostu zapłacili Chinom roczny czynsz i dostali zgodę na handel. Nikt wtedy nie przypuszczał, że ta dzierżawa skończy się dopiero w 1999 roku.

Przez te cztery i pół wieku Makao nasiąkało Europą (ale z wpływami miejscowymi). Budowle w stylu portugalskim, kościoły, brukowane place, ceramika Azulejo i - co nas tu najbardziej interesuje - ruch lewostronny. Bo Portugalia, jak i sporo innych krajów (do czasu zmiany na ruch prawostronny jak Austro-Węgry, Szwecja, Birma, Chiny itd), jeździła lewą stroną. I tak już zostało.

W 1999 roku Portugalia oddała Makao Chinom. Makao (podobnie jak Hongkong) zostało Specjalnym Regionem Administracyjnym zgodnie z polityką „jeden kraj, dwa systemy". Chiny od 1946 roku jeżdżą prawą stroną, ale Makao (podobnie jak Hongkong) zostało przy swojej.

Co różni motoryzacyjnie Makao od nas? To oczywiście będą moje subiektywne obserwacje – łaziłem głównie po centrum turystycznym – ogólny obraz może być inny.

Skutery, skutery i jeszcze raz skuterki. Duże parkingi tylko dla jednośladów, gdzie stoi ich faktycznie od groma i ciut ciut, ale, co dziwne, jest ich stosunkowo niewiele w ruchu na ulicach. Oczywiście dużo więcej niż u nas, ale dziwnie mało w porównaniu do kosmicznej ilości zaparkowanych skuterków. Nie rozumiem tego 😕

Samochody: Po pierwsze – jak wcześniej wspomniałem - ruch lewostronny. Samochody są nowe, czyste i w dobrym stanie. Do Makao nie można sprowadzać używanych samochodów. Do 2013 roku w Chinach obowiązywał nakaz automatycznego złomowania pojazdów starszych niż 15 lat – nie wiem czy dotyczyło to również Makao, ale patrząc na ulice, wydaje się że tak. Generalnie – nic ciekawego dla graciarza w Makao nie zobaczysz 🙁 Nie widziałem żadnego klasyka czy zabytkowego (poza połową Datsuna jako dekoracja w sklepie). Auta głównie Japońskie i chińskie, trochę europejskich (europejskich marek, bo gdzie produkowane - nikt dzisiaj za tym nie nadąży). Dużo mniej SUVów niż u nas. Dużo vanów/minivanów. O tym, że minivan to rozum i godność już kiedyś pisałem. Azjaci też tak uważają 🙂 Pewnym lokalnym folklorem są samochody, które mają dwie lub trzy tablice rejestracyjne – Makao, Hongkong, Chiny kontynentalne (my jadąc na Słowację nie musimy mieć słowackiej tablicy rejestracyjnej – dlaczego tak mają? Nikt nie wie...).
Ruch jest spokojny, niewielkie natężenie, nie ma korków. Policja – bardzo mało na ulicach – praktycznie wcale nie ma. Albo jest niewidzialna 🙂

Ciężarówki – tylko dystrybucyjne maluchy z kabiną nad silnikiem typu Isuzu Elf / Nissan Cabstar. Nie ma busów typu Ducato czy Sprinter. Makao ma jakieś porty, przemysł itp., więc _pewnie_ są tam jakieś duże ciężarówki, ale nie widziałem żadnej. Nawet z daleka (?)

Zbiorkom – głównie autobusy. Miejskie – czysto, punktualnie, niedrogo. Same autobusy troszkę mniejsze niż u nas – nie ma 11-12 metrowych i przegubowych. Sporo niewielkich 15-30 miejscowych „ogórków” typu Toyota Coaster i podobnych – głównie jako hotelowe „Shuttle Busy” wożące (chińskich) turystów do kasyn, przystani promowych, przejść granicznych czy na lotnisko. Jest jedna linia kolejki miejskiej, tramwajów brak (ale za to za miedzą - w Hongkongu są piętrowe(!) tramwaje).

Pomoce drogowe – Brak. Nie wdziałem żadnej, z wyjątkiem jednego holownika w barwach policji. Stał sobie czasami na parkingu przy stacji benzynowej.

Zostawiając trochę na boku motoryzację: Nikt tam nie mówi po angielsku (nie wiem jak z portugalskim). Moja pierwsza myśl była: Nauczyli by się angielskiego, sypnęli by się turyści ze Starego Świata! Niestety, turyści z Europy nie są tam nikomu potrzebni. Makao żyje głównie z kasyn. Szacuje się, że obroty z hazardu są tam ponad trzykrotnie wyższe niż w Vegas! My, europejczycy, w porównaniu z bogatymi chińczykami, którzy przyjeżdżają tam przepuścić trochę kasy tylko byśmy „zadeptywali dywany”…

Podobało mi się Makao, taka Chińsko-Portugalska mieszanka. Pasował mi klimat tego miasta 🙂

Miałem napisać zaraz po powrocie, ale wiecie jak jest… Odczekałem, aż sporo zapomnę i dopiero zabrałem się do pisania. Może coś pokręciłem… 😉

Ktoś doczytał do końca?

14/05/2026

Chrysler LeBaron. Nazwa brzmi elegancko i z francuska - i właśnie o to chodziło.
Firma LeBaron Carrossiers powstała w 1920 roku w Nowym Jorku. Założyli ją dwaj młodzi projektanci - Raymond Dietrich i Thomas Hibbard - którzy wcześniej pracowali razem u słynnego coachbuildera (termin chyba trudny do przetłumaczenia jednym słowem na Polski) Brewster & Co. Kiedy szef dowiedział się, że marzą o założeniu własnego biznesu, po prostu ich wyrzucił. No to założyli :-)
Żaden z nich nie był Francuzem - Hibbard był z Brooklynu, Dietrich z Bronxu. Nazwę "LeBaron" wyciągnęli z nowojorskiej książki telefonicznej, bo miała powiew kontynentalnego prestiżu ;-)
Pierwszym poważnym zleceniem było zaprojektowanie limuzyny dla nowojorskiego dilera Packarda. Zapłacił im 450 dolarów - i od tego momentu LeBaron zaczął być kimś. Wśród klientów pojawił się m.in. maharadża stanu Baroda, który zamówił całą flotę Rolls-Royce'ów. Nieźle jak na firmę, która jeszcze chwilę wcześniej miała problemy z opłaceniem czynszu za biuro
W 1927 roku firmę kupił Briggs Manufacturing -największy niezależny producent karoserii w USA, dostawca m.in. dla Chryslera i Forda. LeBaron stał się wewnętrznym studiem designu Briggsa. Chrysler kupił Briggsa w 1953 roku i przy okazji wszedł w posiadanie nazwy LeBaron - którą następnie przyklejał do swoich aut przez kolejne dekady.
Czyli nazwa na kabriolecie z lat 80 to echo nowojorskiego studia projektowego z lat dwudziestych i trzydziestych, udającego Francuzów, które zaczynało od jednego zlecenia za 450 dolarów i klientów z Bronxu.
Na fotkach dwa LeBarony trzeciej generacji („ejtisy” pełną gembą), które po dłuższym postoju zmieniają właściciela i jadą na remont :-)
Fotki z przed dobrych paru miesięcy.

04/05/2026

Złoty a skromny ;-) skromny, bo to tylko 3 litrowa rzędowa szóstka. W126, czyli S-Klasa 2 generacji, produkowana w latach 1979-1991. Najdłużej (12 lat) produkowana eSka i sprzedana w największej ilości egzemparzy. Projekt Bruno Sacco - elegancka i wolno starzejąca się sylwetka. Nie jestem specjalistą, ale postawiłbym tezę, że to najbardziej udana generacja klasy S. Ta sztuka zaczęła się już ładnie integrować z otaczającą zielenią (patrz ostatnia fotka), niestety została brutalnie wyrwana ze snu i pojechała do warsztatu na niezbędne zabiegi.

26/04/2026

Niedawno była Pobieda M-20, dziś zostajemy w tym samym uniwersum :-) GAZ 69 produkowany w latach 1953-72 (przez 4 pierwsze lata w Gorkim, w UAZ w Ulianowsku, a także na Kubie i w Rumunii) prace nad nim rozpoczęto w 1946r, miał zastąpić „Czapajewa”. Silnik i skrzynia biegów pochodziły z Pobiedy. Na podwoziu GAZa 69 produkowany był samochód amfibia GAZ-46 MAW. Pewną ciekawostką jest udział Gazika w czwartej części Indiany Jonesa „Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki” akcja rozgrywa się w 1957r. w Ameryce Południowej. Znawcy Gazików twierdzą, że tan grający w filmie to model z 1961r. – mały błąd w filmie :-)

19/04/2026

Opel Adam. Fajny mały samochodzik. Mechanicznie nic ciekawego - płyta podłogowa Corsy D (czyli fiatowska :-) ) Natomiast nadwozie "jest jakieś". Opelek dostał nagrodę Red Dot (taki jakby Oskar w dziedzinie wzornictwa przemysłowego) w 2013r. Nazwa modelu - Adam - to na cześć założyciela firmy Opel - Adama Opla. I tu zaczyna się wiedza kompletnie bezużyteczna ;-) : firma założona przez Adama Opla nie produkowała samochodów (za jego życia). Skracając mocno życiorys pana Adama: w 1862 roku rozpoczął produkcję maszyn do szycia. W 1884r pojechał do Paryża, gdzie zobaczył bicykle. Kupił jeden i wkrótce zaczął je produkować. Zmarł w 1895, firmę przejęło jego pięciu synów. Pierwszy samochód firmy powstał w 1899 roku – 4 lata po śmierci założyciela. „Opel System Lutzmann” – Opel kupił przedsiębiorstwo Friedricha Lutzmanna razem z prawem do produkcji jego samochodu. Opel jest jednym z najstarszych producentów samochodów, obok Peugeota, Renault, Tatry, Fiata, Mercedesa i Oldsmobila (o kimś zapomniałem?).

12/04/2026

No cóż, trzeba to jasno powiedzieć: sprawcą kolizji i kierowcą tego pięknego (do niedawna) Scenica był dwudziestoczterolatek, pod wpływem (i to chyba dośc mocnym) i bez uprawnień do kierowania. :-/ Ciekawostką jest to, że samochód z którym się zderzył odjechał o własnych siłach. Przyczyną tego, że przy dość słabym uderzeniu przednie zawieszenie tak ochoczo opuściło pojazd, był fatalny stan dolnego sworznia, który poprostu wyskoczył. Koło ja zdjąłem, bo to mi ułatwiło załadunek. Uważajcie na siebie!

06/04/2026

GAZ M-20 produkowany w latach 1946-58. teoretycznie był pierwszym radzieckim samochodem skonstruowanym bez licencji czy kopiowania. W praktyce jednak dośc nowoczesne samonośne nadwozie było "inspirowane" Oplem Kapitänem. O nadwoziu mówi się, że to kopia Nasha Ambassadora Six Sedan czy Forda, ale żaden z nich nie miał "pontonowego" nadwozia. Wydaje mi się, że karoseria Pobiedy to unowocześniona (ponton) wariacja na temat ówczesnych trendów. Silnik to obcięta do czterech cylindrów wersja rzędowej szóstki "flathead" Chevroleta z końca lat dwudziestych (to decyzja polityczna - przyszłym użytkownikom Pobiedy nie należało się 6 cylindrów). Oprócz zwykłej M-20 były też wersje kabrio i taxi. Pozafabrycznie powstawały wersje karetka, pick-up, furgon, Pobieda-Sport/GAZ-Torpedo itp. No i oczywiście matka wszystkich SUVów czy innych crossoverów ;-) GAZ M-72 czyli (w skrócie) Pobieda z ukladem napędowym 4x4 GAZa 69. Podobno pierwszy na świecie 4x4 z samonośnym nadwoziem.
Sztuka na fotkach to wersja M-20W z lat 55-58. Fabrycznie wyposażona w radio(!) zachowała się piękna antenka :-) W ogóle samochód zachował się dość dobrze (patrz ostatnie zdjęcie ;-) ). Przetrwało wiele detali: emblematy, dekle, klamki, korbki, pocisk na masce, wnętrze itp.
Od 1951 była produkowana i dalej rozwijana na Żeraniu jako Warszawa (ale to wszyscy wiemy).
Fotki Grzegorz z wyjątkiem 4 ostatnich.

04/04/2026

Słuchajcie, pojawiła się nowa strona związana z klasyczną motoryzacją, techniką i pokrewnymi tematami. Miałem przyjemność rozmawiać z autorem jeszcze wtedy, gdy strona była w trakcie realizacji. Założenia są takie, żeby ukazywały się tam treści autorskie, oryginalne, merytoryczne, bez powielania czy kopiowania od innych, sztucznej inteligencji i innego bełkotu. W planach poblikacje wielu zdjęć i materiałów mało znanych, nieznanych czy nigdy wcześniej nie publikowanych. Bardzo kibicuję temu projektowi. Zapraszam do lektury:

Piszemy o klasycznych samochodach, motocyklach i nie tylko! Także o naszym wieloletnim poszukiwaniu i zbieraniu zabytkowej motoryzacji. O wyjątkowych prototypach, niezwykłych osobach i kolekcjach!