24/05/2026
๐๐ฒ๐ ๐ด๐ฒ๐๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐๐ฎ๐ป ๐๐ฎ๐
๐ถ๐ฟ๐ถ๐ท๐ฑ๐ฒ๐ป: ๐บ๐ฒ๐ป๐๐ฒ๐ป ๐๐ผ๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐ป ๐ท๐ฒ ๐ผ๐๐ฒ๐ฟ๐ฎ๐น ๐
Ze zeggen weleens dat taxirijden slecht is voor je figuur. En ik begin langzaam te vermoeden dat ze gelijk hebben.
Kijk, mensen denken vaak dat wij alleen maar wat rondrijden van A naar B. Een beetje sturen, bij een tankstation wat slobberkoffie drinken en af en toe โgoedemiddagโ mompelen.
Maar niemand vertelt erbij dat je onderweg voortdurend gevoerd wordt alsof je een verdwaalde kleinkind bent dat โveel te magerโ oogt. Want voor je het weet zit je ergens aan een keukentafel of kantine met verse taart, chocolade eitjes of een bruine fruitschaal.
Neem mevrouw Kloosterman.
Ik hoefde alleen maar iemand bij haar af te zetten, maar vertrekken zonder koffie en vers gebak? Absoluut onmogelijk. โGa eerst maar even zitten jongen.โ Dat โevenโ werd uiteindelijk een stuk taart en koffie nummer twee รฉn een manderijn voor onderweg.
En dan Geerdien en haar vriendenclub.
Die brengen we elk jaar van en naar Oerrock. Onderweg is het halve festival eigenlijk al begonnen. Meezingen, lachen en vooral sterke verhalen. Dit jaar kreeg ik als dank een compleet bord Chinees voorgeschoteld. Midden in de nacht. En niet een klein hapje hoor. Nee nee. Zoโn maaltijd waarbij de bakjes zich blijven vermenigvuldigen op tafel. โNeem nog wat babi pangang.โ. En voor je โnee dank je welโ kunt zeggen ligt er alweer nasi op je bord.
En dan Sjon.
Die brengen we regelmatig naar het ziekenhuis voor behandelingen. Geen makkelijke ritten altijd, maar toch stapt hij bijna standaard in met humor en een glimlach. Laatst drukte hij me bij het uitstappen ineens een reep chocolade in de hand. โVoor onderweg,โ zei hij.
Kijkโฆ dan ben je toch even stil.
Of de vader van Sjoukje. 90+, die opziet tegen het reizen, maar ook weer naar de gezelligheid uitkijkt. Een verplicht uitstapje naar het ziekenhuis. Hij drukte mij een handgeschreven kaartje in de hand. De tranen kwamen. Bij beide. Na tijd vraagt hij altijd wat โweโ nog even nemen in de kantine van het ziekenhuis. โEen ijsje?, koffie?, saucijzenbroodje?โ. Gewoon, omdat hij dat gezellig vond. Dus daar zaten we dan op ern bankje in de zon bij het ziekenhuis. Met een warm saucijzenbroodje en een praatje over van alles en nog wat.
En eerlijk? Dat zijn vaak de mooiste momenten van dit werk. Want dat is het gekke van taxirijden. Je brengt mensen naar feestjes, ziekenhuizen, familie, festivals, moeilijke gesprekken en mooie momenten. En onderweg deel je ongemerkt stukjes leven met elkaar.
Natuurlijk staat er een klok aan, maar we proberen mensen dat gevoel niet te geven. Een rit moet ook gewoon gezellig en vooral comfortabel zijn. Een luisterend oor. Een praatje. Soms stilte. Soms een complete levensgeschiedenis tussen Heerenveen en Groningen.
Misschien is taxirijden inderdaad niet geweldig voor het figuurโฆ maar eerlijk is eerlijk: het is wรฉl goed voor je hart โค๏ธ
