03/12/2019
Als laatste stap voor we gaan dagvaarden gisteren na een tip dat onze eigendommen op fotoâs hier op FB bij een garage in De Meern in beeld zijn ....... even gaan kijken of we ze daar nog kunnen terughalen. Ik heb die garage destijds per email ervoor gewaarschuwd dat Dikkerboom onze spullen naar die garage heeft gebracht. Ook onze klant die daar nog mondjesmaat zijn eigen spullen van D. uit onze spullen heeft mogen halen, heeft destijds de garageman gewaarschuwd dat het verhaal heel anders ligt dan D. hen op de mouw speldt. De garage was dus gewaarschuwd.
Zo gingen Frits en ik gisteren eens een kijkje nemen en kijken wat er nu na een goed, rustig gesprek nog op te lossen kan zijn. Hieronder het verslag:
Vanmiddag, 2-12-â19, een bezoek gebracht aan de garage in De Meern, waar Onno Dikkerboom (die heel onze restauratie-inventaris à ⏠50.000,- inkoop achterover heeft gedrukt) zijn Range Rover heen heeft gebracht na ons te hebben belazerd. Ook onze inventaris is bij die garage, van eigenaar Rob, terecht gekomen.
En wat bleek ...... ook hier heeft OD de boel belazerd. Alleen al met het onzin verhaal dat onze inventaris hem door de rechter zou zijn toegewezen, terwijl hij natuurlijk helemaal niet in de buurt van een rechter heeft durven komen.
Ook R. heeft hij belazerd, door toen hij tegen alle afspraken in de ⏠30.000,- die hij dat bedrijf schuldig was niet wilde betalen, althans pas als de auto helemaal klaar zou zijn. Terwijl hij al flink achterliep met zijn verschuldigde deelbetalingen, die R. deels had voorgeschoten voor Dikkerboom (OD).
Volgens R. is OD in deze kwestie door de rechtbank veroordeeld binnen een maand te betalen, anders zou de auto die bijna klaar was aan R. toekomen. Op het allerlaatste moment, nadat geen enkele druk / dreigement van OD bij R. werkte, heeft OD een lening ergens afgesloten en heeft het financieringskantoor rechtstreeks aan R. de openstaande vordering voldaan. (ĂĄls het waar is......)
Hierna heeft OD zijn spullen, plus daarbij ook die van ons, en zijn auto op laten halen en heeft hij een ander bedrijf geprobeerd zo ver te krijgen dat men daar zijn auto verder zou afbouwen. DĂĄt bedrijf kreeg argwaan. âWaarom zou OD vertrekken bij het bedrijf dat zijn auto tot dan toe zo geweldig goed heeft aangepakt ?â bedacht men zich daar. Dat ruikt vies en gaan wij niet doen, was daar de conclusie.
R. vertelde dat OD daarna zijn half klare Range Rover heeft moeten verkopen, met verlies natuurlijk. Zo gaat dat bij mislukte projecten van foute mensen. Er werd over OD gezegd âeen blaaskaak zonder knaakâ !
DĂĄĂĄrom ging het mis. Hij kon gewoon niet nakomen wat hij afsprak, blies veel te hoog van de toren. Zoân persoon laat altijd een spoor van vernieling achter zich na. En zoân spoor haalt hem uiteindelijk altijd een keer in.
Wat vreemd is dat bij het checken van zijn kenteken dat nog steeds op naam van de 1e eigenaar in NL staat. En dat is vreemd ! Misschien wordt hier een sprookje gesponnen.....
Afijn, R. zei ons dus dat OD alles wat hij had meegebracht ook weer had meegenomen. Mijn hoop dat deze garagist (Rob) uit het goede hout zou zijn gesneden en ons (Frits en mij) onze eigendommen zou laten meenemen, vervloog toen we dit verhaal van hem te horen kregen.
Omdat hij graag wilde laten zien hoe goed de aanpak van zijn bedrijf bij restauratie van interessante autoâs is, nodigde hij ons uit in de restauratieafdeling. Terwijl we zijn werk bewonderden, dat echt schitterend is, viel mijn oog toevallig op een kastje dat achter een prachtige 911 uit het zicht stond. Ik herkende het onmiddellijk als van mij. Toen ik een laatje opende stonden er nog doosjes van mij in, met mijn handschrift erop. Doosjes van (ex)pacemakers uit het AMC, waar ik ooit via via aan ben gekomen.
Toen ik verder keek zag ik ook 2 van mijn rode etage-rolkarretjes en verderop zelfs een Cebora lasapparaat met toebehoren dat wel verdacht veel op de mijne leek.
Ondanks zijn sympathieke voorkomen en ogenschijnlijk eerlijke verhaal kwam ook hier na een beetje schudden een heel andere aap uit de mouwen.
Toen ik hem vroeg of ik dan toch wel die eigendommen mee kon nemen, draaide Rob als een blad aan een boom om en zei âjij gaat hier niet naar buiten met spullen van hier !â En âik heb ook gelazer met OD gehad en hou deze zaken als genoegdoening. â.
Op mijn opmerking dat ik het sympathiek zou vinden als hij mij mijn schade van âŹ50.000,- iets zou verlichten, door mij mijn kastjes terug te geven, kwam een omgekeerde âwaarheidâ boven: âjij voor 50, maar ik ook ..... voor 30â. Terwijl hij eerder juist zo uitvoerig had verteld dat hij alles betaald had gekregen en OD daarna snel van zijn terrein af had gewerkt !!
Was dit nu ook weer zoân gladde aal ? Zoân maar tot een vrij âlage grensâ eerlijke gladjakker ? Ik vrees het. Maar ik ga hem straks nog een kort briefje sturen om aan zijn verantwoordelijkheid te appelleren. Mogelijk voor nop ..... (update: inderdaad voor nop. Hij dreigt nu met een aangifte wegens laster. Ik heb hem geschreven dat hij dat vooral moet doen đđ. Als de politie in actie komt kan tenminste uitgezocht worden hoe de vork aan de steel zit.)
Je moet weten dat deze Rob in het begin van ons gesprek al tegen Frits en mij zei dat hij van mij een email had ontvangen met uitleg van de situatie en de waarschuwing dat hij door OD bij gevolgen van een laffe diefstal werd betrokken.
Ik was dat al lang weer vergeten, maar nu heb ik meteen mijn verzendlijsten gecheckt. En joepie, hij heeft gelijk. Dus hij kan niet claimen dat hij mijn/onze spullen te goeder trouw heeft gekregen. Hij was gewaarschuwd en besloot daar niets mee te doen. Hij heeft zelfs geantwoord dat hij niets met deze wetenschap zou gaan doen; het zou een kwestie zijn die tussen OD en mij speelt ......hij stond daar buiten. Ik denk dat dit hem wel degelijk verplicht om Frits en mij onze spullen terug te geven. Hij maakte zich schuldig aan een vorm van heling. Of op zijn minst is hij verplicht ons nĂș terug te geven wat hij nog van ons heeft !
Afijn, zo beleef je wel wat đ„ł. En begrijp je steeds meer dat autoverkopers erg laag op de ladder staan waar het om een reputatie mbt betrouwbaarheid gaat. Ik heb ook niet altijd waar kunnen maken wat ik oprecht wel had willen doen. Maar dan zei ik het eerlijk, ging ik door tot ik erbij neer viel en voelde ik me ellendig schuldig toen het Ă©cht niet lukte.
En nu ? Ik denk toch maar aangifte van heling ofzo doen bij de politie, omdat R. onze spullen weigert terug te geven. Ik zal hem nog Ă©Ă©n kans geven.
Wordt vervolgd đ„Žđ
