Авто ослын хохирогчоос
Авто сургуулийн захирал болсон нь:
Одоогоос 3 жилийн өмнө тэр нэгэн намрын өглөө Сэтгэл түгшин тэвдэх надад үл таних дугаараас дуудлага ирснээр миний амьдралын түүх энэ хүртэл бичигдсэн юм. "Амрыг эрье. Бид хэн болохыг тогтоож чадахгүй байна. Та Шүүх эмнэлэг дээр ирж мөн эсэхийг нь таньж өгнө үү." дийд дийд дийд .... Энэ л дуудлага намайг өнөөдөр жолооч бэлтгэх сургалтын төвийн захирал болгосон билээ.
Яахаа мэдэхгүй ядарч явахад яасан их асуудал вэ гэгчээр ар араасаа л олон асуудлууд ундарч байлаа. Идэвхтэй, Инээд хөөртэй, Даруухан агаад эгэлхэн амьдралаас анир чимээгүй нам гүм намайг өндийх аргагүй болтол минь бүрхэж авсан юм.
Сэтгэлийнхээ дотоод руу өөрийнхөө гүн рүү улам улам бүр шумбаж байлаа. Тэнд зөвхөн ганцаардал яагаад , яагаад гэж асуусан мянга мянган асуултууд л намайг тойрон эргэлдэж байсан юм. Орхиод явсан нөхөртөө гомдож орилж хашхирчихмаар ч юм шиг. Орхигдож үлдсэн өөрийгөө харахаар хохирогч ч юм шиг. Овилгогүй загнах өрөөл бусдыг хархаар шүүгч яллагч ч юм шиг. Яг л зүүд шиг энд эсвэл тэнд бүдчин байлаа.
Өөдөсхөн жаахан үрсээ харахаар одоо аавгүй яаанаа гэх аймшигтай тодорхойгүй нөхцөл байдал. Үлдсэн бид яаж амьдарна аа гэх бодолтой зэрэгцэн өөр үл таних ертөнцөд Тэр минь юу туулж яваа бол гэх том айдас бас зэрэгцэн сэтгэл түгшээж байлаа. Тэр минь бүхнээ алдаж бид Аав аа алджээ. Алдаа хаана байна, гажуудал хаана байна гэж тархи дахин дахин тэмтчин ханиа хайж байлаа. Нэгэнт болоод өнгөрсөн зүйлийг буцаах боломжгүйг, өнгөрөөд өгсөн хүнийг босгоод ирэхгүйг, Амьдрал надад хангалттай заасан. Гэсэн ч би түүнийг амьдруулахыг хүсэж байсан юм. Нүдээрээ харж гараараа тэмтэрсэн зүйлдээ итгэсэн ч гэлээ мөнхийн эргэлзээ дунд тархи гашлан байсныг би санадаг юм. Арай биш байсан бол яаанаа? Би буруу таньчихсан юм болов уу? Арай үхээгүй байхад нь оршуулчихсан юм биш биз дээ? Эсвэл надаар тоглоод байгаа юм болов уу? Мянга мянган бодлууд эргэлзээнүүд заримдаа түүнийг хаалгаар оруулж ирнэ, Заримдаа хажуудаа унтуулдаг байлаа. Үнэхээр олон олон бодлууд тархи задлах шахах мэт мөчүүдэд би гэрээсээ гараад хэдэн километр ч хамаагүй, хэдэн цагаар ч хамаагүй Хаашаа ч хамаагүй, ядарч сульдаж унтлаа дотоодоосоо түүнийг хайн Алхдаг байлаа. Нэгэн өдөр би ойлгосон юм. Түүнийг хаашаа ч яваагүйг, харин миний сэтгэлд үүрд үлдсэнийг нь. Миний түүнийг хайрлах хайр дуусаагүйг. Илэрхийлж амжаагүй үлдсэн хайр аа би Түүнийг санах болгож хувиргасанаа одоо л би ойлгох шиг боллоо. Яг л энэ мэдрэмжээр аавыг нь хүүхдүүддээ үлдээхээр шийдлээ. Нөгөө хайгаад байсан гажуудал автын осол байлаа. Олдохгүй байсан алдаа нь жолоочийн хариуцлага алдсанд байлаа. Харин би автын ослын дараах хохирогчид ямар их шаналал ганцаардал, Цөхрөл, Өөрчилж болохгүй хувь тавилан туулдагыг Өөрийн биеэр мэдэрч байлаа. Нөхрийн минь үүсгэн байгуулсан компанийн гэрчилгээ ширээн дээр хэвтэж харагдана. Харин түүний зүрх сэтгэлд байсан бүтээхийг зорьж байсан зорилго миний тархинд сонсогдож байлаа.
Тиймээс ээж нь шийдлээ. Хэдүүлээ жаахан тэвчээр бас ухаан зарцуулая. Үүнийг хэн нэгэнд найдаж бас орхиж болохгүй. Хохирч суухаа болиод тэмцэцгээе гэж хэлээд нээж ч чадаагүй байгаа сургуулийнхаа алсын харааг тодорхойлохоор манай удирдах зөвлөлийн хурал бидний гал тогооны өрөөнд үргэлжиллээ. Болоод өнгөрсөн бодит нөхцөл байдлыг дахин нэг ярилцаж, Хүүхэд бүрээсээ юуг мэдэрч байгааг юунаас айж байгааг, Ямар ямар тэвчээр хатуужил гаргаж чадхыг нь асууж улаан дэвтэр дээрээ бичин алхамуудаа нэг нэгээр нь төлөвлөсөн шөнө байлаа. Компанийн гэрчилгээн дээрх нэрээр авто сургуулиа нэрлэхээр санал нэгтэйгээр зөвшилцлөө. Жолооч бэлтгэх сургалтын төвийнхөө логог Хийх санал гарч бүгд өөр өөрийн дуртай дүрсүүдээ нэрлэв. Яг энэ мөчид том охин ингэхэд Ээж та жолооны дүрэм мэдэх юм уу гэж асуулаа. Бид юу туулж байна? Бид юу мэдэрч байна? Бид нийгэмд юуг хүргэж чадах вэ? - Энэ бүгдээс бидний АЛСЫН ХАРАА-ЭРХЭМ ЗОРИЛГО нэгэнт тодорой болсон юм. Жолооч нарт дүрмийн мэдлэг, жолоодлогын ур чадвар байхаас гадна Жолоочийн үүргийг чандлан биелүүлэх ухамсар , ур ухаан байх ёстой байдаг юм байна. Жолоочийн хариуцлагын ард - Амьдралын, амьны хариуцлага оршдог юм байна. Тиймээс бид сургалтын төвөөрөө дамжуулан "Жолооч та амьдралын хүрдээ атгаж яваагаа үргэлж санаж хором бүртээ хариуцлагатай" байх шаардлагатай шүү гэсэн мессежийг хүргэхийн тулд зориг шулуудан тэмцсээр өнөөдөр би УлаанБорх авто сургуулийн захирал нэгэнт болжээ. Энэ бол зөвхөн жолооны сургууль биш, харин үнэ цэнэтэй амьдралыг хамгаалах гэр бүлийн минь амлалт болж АМЬ орсон билээ. Би энэхүү пэйжээрээ дамжуулан олон нийтэд Монгол Улсын Замын хөдөлгөөний дүрмийн ойлголтуудыг түгээн дэлгэрүүлэхээр зорин хөтлөх болно.
