09/11/2017
စီမံခန္႔ခြဲမႈပံုစံအမွားကေန ေဖာက္ထြက္ပါ
+ စီးပြားေရးေတြ ဘာလို႔အရံႈးေပၚၾကရတာလဲ
*********************************
ကိုယ္ဟာ စားေသာက္ဆုိင္ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ဆိုပါစို႔။ စားေသာက္ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔အတြက္ မနက္ေစာေစာထျပီး ေစ်းသြား၀ယ္စီမံရတယ္။ ျပန္လာေတာ့ ခ်က္ျပဳတ္တဲ့ေနရာမွာပါရတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္တာေတြျပီးသြားေတာ့ စားပြဲခံုေတြေနရာခ်တာ၊ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေအာင္လုပ္ရတာ၊ စားပြဲထိုးေလးေတြ အ၀တ္အစားနဲ႔ တကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရးကအစ ဧည့္သည္ကို ခရီးဦးၾကိဳျပဳတာ၊ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတာ၊ ဧည့္သည္နဲ႔ျပႆနာေတြျဖစ္ရင္ ေျဖရွင္းေပးရတာကေနအစ ၀င္ပါရလိမ့္မယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ စာရင္းမွတ္တာ၊ တစ္ဦးခ်င္းလုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြအခ်ိဳးမေျပလို႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီလိုက္စီမံေနတာနဲ႔ တျခားေ၀ယ်ာ၀စၥကိစၥေတြက ရွိဦးမယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္ဆုိင္ပိတ္တဲ့အခါ ဘာမွလုပ္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ဘဲ အိပ္ရာေပၚမွာပဲလွဲျပီး ေဖ့ဘြတ္ပြတ္ေနခ်င္ေတာ့တယ္။
ဘယ္လုပ္ငန္းမွာပဲမဆို ကိုယ္မရွိရင္မျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ပါေနရျပီဆိုရင္ စီမံခန္႔ခြဲမႈမွာ အမွားအယြင္းျဖစ္ေနျပီ။ လူတစ္ေယာက္မွာ လုပ္ကိုင္ႏုိင္စြမ္းနဲ႔ အခ်ိန္ဟာ အျမဲတမ္းအကန္႔အသတ္ရွိတယ္။ အဲဒီလုပ္ကိုင္ႏုိင္စြမ္းနဲ႔ အခ်ိန္ကန္႔သတ္မႈေဘာင္ကုိေက်ာ္လြန္လို႔မရဘူး။ တစ္ေန႔တာအတြက္ကိုယ့္မွာအားအင္ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္သြားတဲ့အခ်ိန္အထိ အဲဒီအားအင္ေတြက အေသးစားစီမံခန္႔ခြဲျပီးေနရာတကာလိုက္ပါေနရတဲ့အထဲမွာကုန္သြားျပီး လူကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္းေကာင္းအဖြဲ႔အစည္းအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း ဆက္လက္ဖြံ႔ျဖိဳးဖို႔ေနရာေတြမွာ အသံုးမခ်လိုက္ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ရလဒ္ကကြဲျပားျခားနားလာလိမ့္မယ္။ ဥပမာေပးထားတဲ့အေပၚက စားေသာက္ဆုိင္ပိုင္ရွင္လိုေပါ့။ သူ႔ရဲ႕တစ္ေန႔တာအားအင္ေတြက လုပ္ငန္းလည္ပတ္ဖို႔ (Operation) ထဲမွာပဲကုန္ဆံုးေနတယ္။ ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ တေနကုန္နားခ်ိန္ေတာင္မရွိေလာက္ေအာင္ အလုပ္ရႈပ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ရႈပ္သမွ်ထဲမွာ ဒီစားေသာက္ဆုိင္လုပ္ငန္းဆက္လက္ၾကီးထြားဖြံ႔ျဖိဳးဖို႔အတြက္ အေၾကာင္းရင္းမပါလာေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုစားသံုးသူေတြပိုမ်ားလာေအာင္လုပ္မလဲ။ ဘယ္လိုတိုးခ်ဲ႕မလဲ။ ဘယ္လိုနည္းဗ်ဴဟာေတြခ်မွတ္ျပီး ေရွ႕ဆက္မလဲဆိုတာေတြအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။
စီမံခန္႔ခြဲမႈမွာ အဆင့္သံုးဆင့္ရွိတယ္။
Conceptual (စဥ္းစားေတြးေခၚမႈအဆင့္)
Communication (ဆက္သြယ္ေျပာဆိုမႈအဆင့္)
Technical (နည္းပညာအဆင့္) ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။
စဥ္းစားေတြးေခၚမႈအဆင့္ဟာ အဖြဲ႔အစည္းကို ဦးေဆာင္ေနသူေတြပါ။ ဆက္သြယ္ေျပာဆိုမႈကေတာ့ ထိပ္ဆံုးကဦးေဆာင္သူနဲ႔ ေအာက္ကအလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြအၾကား ဆက္သြယ္ေပးရသူျဖစ္ျပီး နည္းပညာအဆင့္ကေတာ့ လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့သူေတြေပါ့။
ဥပမာ စစ္သားက ေသနတ္ပစ္တတ္တာက နည္းပညာအဆင့္၊ ဘယ္လူေတြကိုပစ္ရမယ္၊ ဘယ္ေနရာေတြကိုခ်ီတက္ရမယ္ဆိုတာကို စစ္သားနားလည္ေအာင္ ဆက္သြယ္ေျပာဆိုေပးရတာက စစ္ဗိုလ္ေတြေပါ့။ ဘယ္ေနရာကိုခ်ီတက္သိမ္းပိုက္ျပီး ဘယ္လိုဗ်ဴဟာဖန္တီးရမလဲ၊ ဘယ္ေနရာေတြက တုိက္ပြဲႏုိုင္ဖို႔အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာက်မလဲ၊ ထိုးစစ္ဘယ္လိုဆင္ႏႊဲရမလဲဆိုတာေတြကို စဥ္းစားေတြးေခၚတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြကေတာ့ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈအဆင့္ပါ။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္က ေသနတ္ေတာ့ပစ္တတ္ရမယ္ဆုိေပမယ့္ သူကိုယ္တုိင္ကေတာ့ ေသနတ္တစ္လက္နဲ႔ ေရွ႕တန္းမွာေနေနရမွာမဟုတ္ဘူးေလ။ သူ႔ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို ေသနတ္ပစ္ေလ့က်င့္ျပီး ကုန္ဆံုးေနရာမွာလည္းမဟုတ္ဘူး။ သူ႔တာ၀န္က စစ္သားေတြ၊ စစ္ဗိုလ္ေတြကို စီမံခန္႔ခြဲျပီး တုိက္ပြဲကိုအႏုိင္တုိက္ႏုိင္မယ့္ ဗ်ဴဟာေတြစဥ္းစားအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ပဲျဖစ္ရမွာ။ သူ႔စစ္သားေတြကို စိတ္မခ်လို႔ သူကိုယ္တုိင္ေသနတ္လိုက္ပစ္ေနရရင္ေတာ့ သူလုိက္ပစ္တဲ့တိုက္ပြဲေလးေတြေတာ့ ႏုိင္ရင္ႏုိင္မယ္။ စစ္ပြဲၾကီးတစ္ခုလံုးေတာ့ ဆံုးရံႈးရမွာပဲ။
ကိုယ္ပိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀န္ထမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈလုပ္ေနသူေတြ သိသင့္တာက ကိုယ္မရွိရင္မျဖစ္ဘူးလို႔ေတြ႔ျပီး ေနရာတကာလုိက္ပါဖို႔ ၾကိဳးစားေနတာ၊ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို ေအာ္ပေရးရွင္းနဲ႔ပဲအသံုးခ်ေနရတာဟာ တုိက္ပြဲမွာကိုယ္တုိင္ေသနတ္လိုက္ပစ္ေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔တူေနတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အခ်ိန္ခဏေလာက္ေပး သံုးသပ္ၾကည့္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕တစ္ေန႔တာအခ်ိန္နဲ႔ အားအင္ေတြကို ဘယ္အတြက္အသံုးခ်ေနရလဲဆိုတာကို။ ေန႔စဥ္လုပ္ကိုင္ေနက်အလုပ္ေတြမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္တိုင္ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္လုပ္ငန္း၊ အဖြဲ႔အစည္းတိုးတက္ဖို႔အတြက္ကို ဘယ္လိုဗ်ဴဟာေတြစဥ္းစားမိလဲ၊ ေတြးမိလဲ၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္မိလဲ။ အိမ္ျပန္တဲ့အခါ အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခါ ေမာပန္းေနေအာင္အလုပ္လုပ္ေနရျပီး ေရရွည္အတြက္ဘာမွသက္ေရာက္မႈမရွိ၊ ဖြံ႔ျဖိဳးမႈမရွိတဲ့အရာေတြအတြက္ အခ်ိန္ေတြအကုန္ အားအင္ေတြအကုန္အသံုးခ်ေနရတယ္ဆုိရင္ေတာ့ စီမံခန္႔ခြဲမႈကို ေျပာင္းလဲဖို႔ေကာင္းျပီ။
ဒီအတြက္အၾကံေပးခ်င္တာက ကိုယ့္ရဲ႕အေသးအဖြဲလုပ္ငန္းေတြလို႔ထင္တာေတြ၊ ကိုယ္မပါဘဲရႏုိင္တာေတြကို စာရင္းလုပ္ျပီး တာ၀န္လႊဲေပးဖို႔ပါ။ တာ၀န္လႊဲတယ္ဆိုျပီး အစကေနအဆံုးထိ ကိုယ္တုိင္ပဲ ဒါလုပ္၊ ဟိုဟာလုပ္၊ အဲဒါမလုပ္နဲ႔၊ ဟိုလိုမေျပာနဲ႔ဆိုျပီး လိုက္ပါေနရဦးမယ္ဆိုရင္လည္း သိပ္မဟန္ျပန္ဘူး။ ကိုယ္အရင္ကကိုယ္တုိင္လုပ္ျပီးကုန္ေနတဲ့အခ်ိန္ကို အခုက် တျခားတစ္ေယာက္ကိုလုပ္ခုိင္းေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ျမဲကုန္ဆဲပါ။ အဲဒါကို Gofer delegation လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒီအစား က်င့္သံုးသင့္တာက ဘယ္နည္းလမ္းနဲ႔လဲဆိုတာထက္ ရလဒ္ကိုအာရံုစိုက္တဲ့ Stewardship delegation ဆိုတဲ့ပံုစံပါ။ ဒီပံုစံမွာေတာ့ ခုနကလို ဒါလုပ္ ဟိုဟာလုပ္၊ ဒါျပီးမွဒါလုပ္ဆိုတဲ့ အေသးစိတ္လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြမပါဘဲ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာနဲ႔ ပံုစံကို ကိုယ္ တာ၀န္လႊဲအပ္မယ့္သူနဲ႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ေ
ဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းျပီး အေသးစိတ္အခ်က္အလက္ေတြကို သူ႔ကိုတာ၀န္ေပး ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ေစတာပါပဲ။ ကိုယ္ကအျမဲမပါေတာ့ဘဲ အကူအညီလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ ကိုယ့္ရဲ႕ အၾကံဥာဏ္လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွပဲ ၀င္ပါတာမ်ိဳးပါ။ ဒါဆိုရင္ ကိုယ့္လုပ္ငန္းတိုးတက္ဖံြ႔ျဖိဳးဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီးပိုထြက္လာႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။
ကၽြန္ေတာ္သာဆိုရင္ ဒီလိုလုပ္ခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေန႔စဥ္မအားမလပ္ေအာင္ျဖစ္ေနတဲ့အရာေတြကို စာရင္းလုပ္ၾကည့္ပါ။ ဘာေတြက ကိုယ္မပါဘဲျဖစ္ႏုိင္သလဲဆိုတာကို ခြဲျခားပါ။ ျပီးရင္ တာ၀န္လမ္းေၾကာင္းအလိုက္ ကိုယ္လႊဲအပ္မယ့္သူေတြကို အလုပ္နဲ႔ကိုက္ညီမႈရွိရွိ ေရြးခ်ယ္ပါ။ ဥပမာ စားပြဲခံုေတြသန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနေအာင္ စီမံဖို႔ကို စားပြဲထိုးေခါင္းေဆာင္ကို လႊဲတာမ်ိဳးေပါ့။
ျပီးရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အေနအထားနဲ႔ ပံုစံကို နားလည္ေအာင္ရွင္းျပျပီး ဆက္လက္တာ၀န္ယူခုိင္းပါ။ ဘယ္လူေတြကိုအသံုးျပဳမယ္၊ ဘယ္လိုအခ်ိန္ဇယားနဲ႔လုပ္မယ္ဆိုတာက သူဆံုးျဖတ္ပါေစ။ ကိုယ္လိုခ်င္တာက သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းေနဖို႔ပဲေလ။ ကိုယ့္အကူအညီနဲ႔ အၾကံဥာဏ္လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္က်မွသာ ကိုယ္ကၾကား၀င္ပါ။ ဒီလိုဆိုရင္ကိုယ့္တေန႔တာက ကိုယ့္ဖြံ႔ျဖိဳးမႈနဲ႔ အလုပ္တိုးတက္မႈအတြက္ အသံုးခ်ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့အခ်ိန္ေတြ ပိုလာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
Thurein Hlaing Win
=========================
စီးပြားေရးေတြ ဘာလို႔အရံႈးေပၚၾကရတာလဲ။
*******************************************
ရပ္ကြက္တစ္ခုမွာ ကုန္ပစၥည္းအေသးစားေလးေတြေရာင္းတဲ့ အိမ္ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ရွိတယ္။ အဲဒီရပ္ကြက္တစ္ခုလံုးမွာ သူတစ္ေယာက္ပဲရွိတာ။ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြက ၀ယ္စရာရွိရင္ တစ္ခုတည္းေသာ ဒီဆိုင္ေလးကေနပဲ၀ယ္ရတာဆိုေတာ့ ေရာင္းေကာင္းတယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ ၂၄နာရီဖြင့္တဲ့ convenience store ေတြလာဖြင့္တယ္။ ပထမ သံုးေလးလေလာက္မွာ အိမ္ဆိုင္ေလးရဲ႕ အျမတ္ေငြက်တယ္။ ဒုတိယသံုးေလးလေလာက္မွာ အရံႈးေပၚတဲ့လေတြ ေပၚေနတယ္။ တစ္ႏွစ္အၾကာမွာ အဲဒီအိမ္ဆိုင္ေလး ပိတ္လိုက္ရတယ္။
ကုန္ပစၥည္းခ်င္းအတူတူ ငါ့ပစၥည္းကို ဘာေၾကာင့္ ၀ယ္သင့္တာလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္က ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္ (competitive advantage)။ ပိတ္လိုက္ရတဲ့အိမ္ဆိုင္ေလးရဲ႕ အေၾကာင္းကိုေျပာရင္ ေငြေၾကးအရင္းအႏွီးမရွိလို႔ လူအင္အားမရွိလို႔စသျဖင့္ အေၾကာင္းရင္းမ်ိဳးစံုေျပာႏုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျခံဳေျပာလိုက္ရင္ တစ္ခုတည္းက ျပိဳင္ဆုိင္မႈစြမ္းရည္ဆံုးရံႈးသြားလို႔။ ပထမသူေရာင္းေကာင္းေနတာက သူ႔ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္ကို တစ္ရပ္ကြက္လံုးမွာ တစ္ခုတည္းရွိတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္အေပၚမူတည္ျပီးတည္ေဆာက္ထားလို႔။ ျပိဳင္ဘက္ေတြေပၚလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္က အလကားျဖစ္သြားျပီ။ သံုးစားလို႔မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီသေဘာကိုအျမန္သံုးသပ္မိျပီး ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္အသစ္တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ဆက္လက္ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္မယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ေစ်းကြက္ထဲကေန ထြက္ခြာရလိမ့္မယ္။
သီတင္းကၽြတ္အခ်ိန္မွာ သတိထားမိတဲ့အခ်က္က ျပည္တြင္းျဖစ္မီးပံုးေတြ၊ ကေလးကစားစရာေတြမျမင္ရသေလာက္ျဖစ္သြားျပီး တရုတ္လုပ္မီးပံုးေတြ ကစားစရာေတြက အစားထိုး၀င္လာတယ္ဆိုတာပဲ။ ေခတ္နဲ႔မညီေတာ့လို႔ နည္းပညာမရွိလို႔ ဘာညာေျပာလို႔ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းက ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္ေပ်ာက္ဆံုးသြားလို႔ပဲ။ စ်းႏႈန္းအားျဖင့္ေရာ အရည္အေသြးအားျဖင့္ေရာ တီထြင္ဆန္းသစ္မႈခ်င္းေရာ ကြာေနတဲ့ပစၥည္းႏွစ္ခုကို ကိုယ္သာဆိုရင္ေရာ ဘယ္ဟာကိုေရြးမလဲ။ ျပည္တြင္းျဖစ္ကို အားေပးပါေျပာလို႔ရေပမယ့္ ျပည္တြင္းျဖစ္ကလည္း သိပ္မကြာတဲ့ အရည္အေသြးေတာ့ရွိေနသင့္တာေပါ့။ တကယ္ဆို ေစ်းကြက္ကို လက္ဦးမႈရယူႏုိင္ျပီးသားျဖစ္တဲ့သူေတြ က်ရံႈးကုန္တာဟာ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။ ေစ်းကြက္ကိုယူျပီးသားျဖစ္ေပမယ့္ ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္ေတြ အသစ္မဖန္တီးႏုိင္တာေၾကာင့္ ကိုယ္သိျပီးသားေစ်းကြက္ကို သူမ်ားကို ေပးလုိက္ရတာပဲ။ အေပၚက အိမ္ဆိုင္ဥပမာမွာေရာ၊ ျပည္တြင္းျဖစ္မီးပံုးေစ်းကြက္မွာေရာ ဒီသေဘာအတုိင္းပဲ။
ျမန္မာႏုိင္ငံက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ သဘာ၀က လုပ္လက္စ လုပ္ေနက်ဟာေတြကိုပဲ ဆက္လုပ္ခ်င္ၾကတယ္။ အသစ္ဖန္တီးဖို႔၊ ဗ်ဴဟာ ျပန္သံုးသပ္ဖို႔ စတာေတြအတြက္ အခ်ိန္မေပးခ်င္ၾကဘူး။ ဟိုးအရင္ကတည္းက ေစ်းကြက္ထဲမွာရွိေနတဲ့ျပည္တြင္းျဖစ္ပစၥည္းေတြဆိုရင္ ဆန္းသစ္တဲ့အျမင္ အရည္အေသြးေတြနဲ႔ထြက္လာတယ္ဆိုတာ အေတာ္ရွားရွားပဲ။
ျပိဳင္ဆိုင္မႈစြမ္းရည္ကိုထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ အၾကမ္းဖ်င္းလုပ္ေဆာင္ႏုိင္တာ (၄) နည္းရွိပါတယ္။
၁။ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈကို တိုးတက္ေအာင္လုပ္ပါ(efficiency)
၂။ အရည္အေသြးကို ေကာင္းမြန္ေအာင္လုပ္ပါ (quality)
၃။ အသစ္ဖန္တီးပါ (innovation)
၄။ ၀ယ္ယူသူကို ဂရုတစိုက္နဲ႔ အေလးထားပါ (customer responsiveness)
အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္စြမ္းရည္ကို ထိန္းသိမ္းႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ေတြ႔ရသေလာက္ အားအနည္းဆံုးကေတာ့ အသစ္ဖန္တီးမႈေတြပဲ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ျမန္မာမႈပညာရွင္ေတြ ေစ်းကြက္ထဲကေနထြက္ခြာသြားၾကရတာကို ဆက္မျမင္ခ်င္ပါဘူး။
- Thurein Hlaing Win
=========================
Power of Passion ရဲ႕ လက္ေတြ႕စီမံခန္႕ခြဲမႈသင္တန္း (Batch-3) ကို လာမယ့္ ႏုိ၀င္ဘာလ (၉)ရက္ ၾကာသပေတးေန႕မွာ ထပ္ဖြင့္ေတာ့မွာပါ။
• ေန႕ရက္ - အပတ္စဥ္ ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာ
• အခ်ိန္ - ညေန(၆)နာရီမွ (၈)နာရီ
• ၾကာၿမင့္ခ်ိန္ - ၁၂ ပတ္ (စုစုေပါင္း ၂၄ ခ်ိန္၊ ၄၈ နာရီ)
• ေနရာက အမွတ္-၂၈၊ ၁၆၇ လမ္း၊ တာေမြၿမိဳ႕နယ္၊
Active English သင္တန္း
သင္တန္းမွာ ပါ၀င္မယ့္ Module နဲ႕ သင္ၾကားခ်ိန္ေတြကေတာ့
၁။ Strategic Management (၈ ခိ်န္)
၂။ Human Resource Management (၄ ခ်ိန္)
၃။ Marketing and Sales (၆ ခိ်န္)
၄။ Accounting (၂ ခ်ိန္)
၅။ Leadership and personal development (၄ ခ်ိန္)
သင္တန္းေၾကးကေတာ့ ၁၅၀,၀၀၀ က်ပ္ ၿဖစ္ၿပီး၊ ႏုိ၀င္ဘာ (၁)ရက္ေန႕မတုိင္မီ သင္တန္းအပ္သူတုိင္းအတြက္ Early bird promotion ႏႈန္းထားကေတာ့ ၁၂၀,၀၀၀ က်ပ္ျဖစ္ပါတယ္။
သင္တန္းသားဦးေရကုိ အမ်ားဆံုး အေယာက္ (၃၀)ထိသာ လက္ခံပါမယ္။
ဖုန္းနဲ႕စာရင္းေပးၿပီး လာမတက္ၿဖစ္ရင္ တကယ္တက္ခ်င္သူေတြ နစ္နာႏုိင္တာမို႕ သင္တန္းေက်ာင္းမွာ လာအပ္ရတဲ့စနစ္ကုိ သံုးပါတယ္။ တကယ္လို႕ လာရ အဆင္မေၿပ ၿဖစ္ေနရင္ေတာ့ ျဖိဳးသီဟ KBZ ATM 999- 3070-1000-935-001 သို႕မဟုတ္ CB ATM 95030-8000-3357-014 ကုိ သင္တန္းေၾကး လႊဲၿပီး လႊဲထားေၾကာင္း
Page ကို ေၿပာျပေပးရင္ လံုေလာက္ပါတယ္။
မွတ္ခ်က္ -
၁။ MLM ကုမၸဏီမ်ားတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားအား (လံုး၀) တက္ေရာက္ခြင့္မၿပဳပါ။
၂။ Power of Passion တြင္ သင္တန္းတခုခု တက္ေရာက္ဖူးလွ်င္ မူလသင္တန္းေၾကး၏ ၂၀% ေလွ်ာ့ေပးပါမည္။
၃၊၊ Power of Passion သင္တန္းသားေဟာင္းမွ ညႊန္းပုိ႕သူျဖစ္လွ်င္ မူလသင္တန္းေၾကး၏ ၁၀% ေလွ်ာ့ေပးပါမည္။
၄။ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုတည္းမွ (၅)ဦး တက္တိုင္း မူလသင္တန္းေၾကး၏ ၁၀% ေလွ်ာ့ေပးပါမည္၊၊
၅။ Attendance ၊ Assignment တို႕ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား ၿပည္႕မီမွသာ Certificate ထုတ္ေပးပါမည္။
ေလးစားစြာၿဖင့္
Power of Passion အဖြဲ႕သားမ်ား
"သင္တုိ႔ရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးအရာပါ"
"Your development is our passion"
ဆက္သြယ္ရန္-
Message ျဖင့္ >>> https://m.me/powerofpassion.drthurein.zinzae.drphio/
ဖုန္း - ေဒါက္တာ ၿဖိဳးသီဟ 09-515-6826
လိပ္စာ - အမွတ္ ၂၈၊ ၁၆၇ လမ္း၊ တာေမြၿမိဳ႕နယ္
( Active English သင္တန္းေနရာ)၊ 09 4311 5202
(သင္တန္း ေျမပုံကိုလည္း Message ကေန လွမ္းေတာင္းႏုိင္ျပီး သင္တန္းမတက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ Power of Passion Page ကို reader လို႔ မက္ေဆ့ခ်္ပို႕ေပးမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕တင္ေပးသမွ် ေဆာင္းပါးေတြကို မလြတ္တမ္း ဖတ္ရႈေလ့လာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္)
