Wprowadzony na rynek w sierpniu 1986 roku Opel Omega jest następcą modelu Opel Rekord, którego wyprodukowano ponad 7,6 mln sztuk w ciągu 33 lat. Omega jest autem klasy wyższej-średniej, występującym w dwóch typach nadwozia: sedan i kombi, potocznie zwanym Caravanem. Omega ma klasyczny układ napędowy z silnikiem umieszczonym wzdłużnie. W samochodzie montowana była bogata opcja silników benzynowych:
1.8, 2.0, 2.4, 2.6, 3.0 (12V lub 24V), 3.6, 4.0, o mocach od 88 Km w najsłabszej wersji 1.8, do 377 Km w Omedze Lotus. Opla Omegę można było kupić również z silnikami diesla, wszystkie o pojemności 2.3L, w trzech wariantach mocy. Do wyboru kupujący miał 5-cio biegową skrzynię manualną, bądź 4-ro biegowy automat. W Omedze Lotus, montowano 6-cio biegową skrzynię manualną, pochodząca z Chevroleta Corvette. Napęd przenoszony jest zawsze na koła tylne. Mechanizm różnicowy tylnego mostu występował w dwóch wersjach, standardowy, oraz o ograniczonym poślizgu, tzw szpera. Zawieszenie przednie wykonano w technologi typu McPherson z wahaczem poprzecznym. Zawieszenie tylne zaś oparte jest na wahaczach skośnych ze sprężynami, amortyzatorami i stabilizatorem. We wszystkich modelach zastosowano dwuobwodowy układ hamulcowy ze wspomaganiem. Była możliwość wyposażenia auta w system ABS. Przednie i tylne hamulce są tarczowe. Hamulec postojowy, realizowany jest poprzez tzw. Opel Omega został "Samochodem roku 1987". Jesienią 1990 roku, nadwozie przeszło lifting. Zmieniono wygląd zewnętrzny poprzez inne zderzaki, listwy drzwiowe, wlot powietrza, kształt kierunkowskazów przednich i kolor lamp tylnych.
