https://www.facebook.com/435104203889132/

Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters

Casa
Italia
Catania
Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters

Het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters behartigt de belangen van de verloren wieldop, onder meer door het verzorgen van lezingen, cursussen en workshops over (het rechtop zetten van) verloren wieldoppen.

13/02/2024

De nijvere regiobestuurder van het Gilde heeft een gruwelijke week achter de rug op Sicilië, meer in het bijzonder in Catania en omgeving. Het lijkt wel alsof de Sicilianen, een enkele positieve uitzondering daargelaten, geen warm plekje in hun hart hebben gereserveerd voor de verloren wieldop. Dit ondanks hun bijzondere voorliefde voor auto’s. Als de verloren wieldop érgens de verschoppeling van de wegberm is, dan wel op dit overigens zo prachtige eiland. Schrijnende toestanden alom, van enig medeleven met het trieste lot van de verloren wieldop bleek helaas bijna nergens sprake. Het Gilde heeft op Sicilië nog karrenvrachten zendingswerk te verrichten.

16/01/2024

Dit trieste beeld trof de nijvere regiobestuurder van het Gilde hedenavond aan langs de Zakopianka in het Poolse Kraków. Uiteraard kweet onze nijvere regiobestuurder zich van z’n dure plicht en verwijderde eigenhandig de sneeuw van deze voorbeeldig (dat dan weer wel) rechtopgezette wieldop en zette ‘m weer rechtop in volke glorie. Inmiddels heeft onze nijvere regiobestuurder het bestuur van de Poolse tegenhanger van het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters op het hart gedrukt aandacht te blijven vragen voor het helaas universele probleem van tekortschietende zorg voor rechtopgezette verloren wieldoppen bij sneeuwval.

25/07/2023

Leuke stad hoor, Dresden, daar niet van. Oneindig veel te zien, vriendelijke mensen, fantastische brug, tiptop openbaar vervoer. Veel kunst ook, zij het dan vooral oude meuk. Maar de kunst van het rechtopzetten van verloren wieldoppen (verlorenen Radkappen) lijkt vreemd genoeg nog niet te zijn doorgedrongen tot de dames en heren Dresdenaren. Het zal toch niet zo zijn dat ze zich daar te groot voor voelen met al hun verfijndheid? Dat ze neerkijken op de verschoppeling van de wegberm?

29/06/2022

Soms ontvangt het Gilde berichten die zo mooi zijn dat je er verder met je vingers vanaf moet blijven. Gisteren bijvoorbeeld. Van Jacqueline Hanssen. Hier komt het: ‘Zoals een gemotiveerd lid van het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters betaamt, bij deze een paar benoemenswaardige vondsten. Ditmaal o.a in Bretagne. Om precies te zijn op 31 mei om 15.09u opgemerkt door onze hond Mailo. Liggend in het gras aan de Avenue Jacqueline Paris de Bollardière grenzend aan een rotonde in een buitenwijk van St. Marc sur Mèr, regio St. Nazaire. Uiteraard de lichtelijk gehandicapte wieldop goed zichtbaar een welverdiende staande plek gegeven...

De andere vondst was op 10 juni 13.22u in het dorp Glons, België. Onachtzaam lag hier een mooi exemplaar verscholen in de berm. Zie foto. Met ondersteuning van mijn trouwe metgezellen Mari en Mailo de verloren wieldop vanzelfsprekend een voorname plek gegeven op de hoek van rue de la Motte en rue St. Laurent te Glons.’

23/06/2022

Het Gilde gedijt alleen bij de gratie van gedreven verlorenwieldoprechtopzetters: de mensen die altijd oog hebben voor de verloren wieldop, die geen moeite teveel is om de verloren wieldop zijn waardigheid terug te geven door ‘m rechtop te zetten, zelfs als ze op vakantie zijn. Tot deze gangmakers van het Gilde behoren Véronique Jakobs en Leopold Post. Vanaf hun vakantieadres in Zweden ontving het Gilde onlangs twee foto’s van verloren wieldoppen (‘navkapslar’). Beide foto’s zijn genomen op een eiland, de eerste op Gotland, de tweede op Fårö. En op beide foto’s zijn uitsluitend opgehangen verloren wieldoppen te zien. Wat de vraag oproept of er een oorzakelijk verband bestaat tussen het wonen op een eiland en het ophangen van verloren wieldoppen. Het wetenschappelijk bureau van het Gilde is inmiddels een onderzoek gestart naar dit opmerkelijke fenomeen.
Eerder al verrichtten Véronique en Leopold een heldendaad in het Belgische Malmedy door daar een verloren wieldop rechtop te zetten.
En thuis in Tienray hebben ze tot grote vreugde van het Gilde onlangs een rechtopgezetteverlorenwieldopbewaker in dienst genomen.

19/06/2022

10 november 2021! De laatste keer dat het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters iets op internet publiceerde! Bestaat het Gilde nog wel? Ja, het Gilde bestaat nog. Hoewel het voortbestaan aan een zijden draadje heeft gehangen. Zeg maar als een beschadigde wieldop aan een auto. Het Gilde heeft de diepste crisis uit zijn bestaan uiteindelijk toch weten te overleven. Alle plooien zijn weer gladgestreken. Welke plooien? Daarover opening van zaken op de volgende algemene ledenvergadering. Voor nu resteert weinig anders dan het met frisse moed inhalen van de enorme achterstanden. Om te beginnen een aantal vondsten van de nijvere regiobestuurder van het Gilde, gedaan in de afgelopen maanden in Horst aan de Maas.

10/11/2021

Terwijl het Gilde zich zo langzamerhand begon af te vragen of er überhaupt nog wel wieldoppen worden verloren, sijpelde gisteren een bericht met foto binnen op de burelen van het Gilde. Afzender: volleerd verlorenwieldoprechtopzetster Franka Jakobs uit Horst. Haar bericht is van een adembenemende schoonheid:

‘Het Gilde der Verloren Wieldoprechtopzetters gaat ook in de crisis onverstoorbaar voort met het vervullen van haar belangrijke taak. De linker stond er al, de rechter kwam mij al rollend tegemoet toen ik te voet onderweg was naar 't dörp. Ongelogen. Een zwarte auto was het. Zouden gildeleden een bijzondere en letterlijke aantrekkingskracht hebben op draaien te moede zijnde wieldoppen? Was hij geraakt door de eenzaamheid van de reeds wachtende wieldop? En heeft hij daarom uit sociale overweging losgelaten? Vragen, vragen...’

Hulde, dank en al wat dies meer zij!

16/09/2021

Eerst even een vlekje wegwerken: in tegenstelling tot onze berichtgeving van gisteren is Wimzen Wimzen geen gediplomeerd verlorenwieldoprechtopzetter maar volledig autodidact. Dit maakt het des te opmerkelijker dat hij tot zulke grote hoogte is gestegen op het gebied van het rechtopzetten van verloren wieldoppen. Wél gediplomeerd is Jacqueline Hanssen uit Maashees. Van haar ontving het Gilde foto’s van een heldendaad die zij in Enschede verrichtte. Aan de Oldenzaalsestraat trof zij ter hoogte van het lokale Witte Huis een danig verwaarloosde verloren wieldop aan. Jacqueline deed vervolgens wat een rechtgeaard verlorenwieldoprechtopzetter betaamt: ze bezorgde de verloren wieldop eerherstel door hem uit zijn treurige positie te bevrijden en vol in de schijnwerpers te zetten. Hulde!

15/09/2021

Nee, echt vrolijk kijkt hij niet, deze verloren wieldop. Het zal je ook maar overkomen, plotseling losgerukt worden uit je vertrouwde omgeving en na al die jaren ineens op eigen benen moeten staan. Maar als het je dan toch overkomt, dan mag je je in je handjes knijpen dat het gebeurt aan de Van Lieflandlaan in Utrecht. Waar een gediplomeerd verlorenwieldoprechtopzetter, Wimzen Wimzen, je geheel volgens de regels der kunst liefdevol placeert. Waar je contrasteert met je geeldominante omgeving en er tegelijkertijd in opgaat. En bedenk: geel is de kleur van hoop, leven, toekomst. Nog is niet alles verloren.

26/08/2021

Ineens vallen ze weer als rijpe appelen uit de boom, de wieldoppen. De afgelopen dagen kreeg het Gilde foto’s toegestuurd van de ervaren verlorenwieldoprechtopzetters Mathijs Herremans, Harm Rutten en Sanne Aben van verloren wieldoppen aan respectievelijk de Pastoor Hendriksstraat in Griendtsveen, De Breid in Maashees en de Stationsstraat in Hegelsom. Daar bovenop trof de nijvere regiobestuurder van het Gilde nog een rechtopgezette verloren wieldop aan aan de Campsbosweg in Meterik en een opgehangen verloren wieldop aan de Molenveldweg in Horst. Het wetenschappelijk bureau van het Gilde is inmiddels een diepgaand onderzoek gestart ter verklaring van deze recente hausse aan verloren wieldoppen. De eerste resultaten hiervan worden begin volgend jaar verwacht.

03/08/2021

Het Gilde ontving gisteren deze twee ontroerend mooie foto’s van gediplomeerd verlorenwieldoprechtopzetter Joris Buijssen uit Horst. Plaats van handeling is de Sint Maartensweg in Meterik. Joris stuurde de foto’s zonder commentaar. Gevraagd of hij ‘m rechtop had gezet of dat de wieldop zo al stond toen hij hem aantrof, reageerde Joris in onvervalst Horster dialect met: ‘Stong verkierd tegen de ziekant, konde ma van iene kant zeen.’ Geen borstklopperij over een eigen heldendaad, zo ziet het Gilde het graag. Bescheidenheid siert de ware verlorenwieldoprechtopzetter. Nu alleen nog dat ‘konde’ eruit zien te krijgen en vervangen door ‘kóste’.

24/07/2021

Ga niet voor de mooi, ga niet voor de leuk! Hoe vaak moet het Gilde dat eigenlijk nog zeggen? Ja, dit door Sanne Aben aan de Westsingel in Horst gespotte tafereeltje oogt hoogst idyllisch. En ja, een verloren wieldop zo hoog in een boom ophangen dat ie er slechts met de grootste moeite weer kan worden uitgeplukt, is fun. Maar het idyllische mag nooit ten koste gaan van de zichtbaarheid. En de fun mag nooit ten koste gaan van de gedupeerde verlorenwieldopbezitter. Duidelijk?

Indirizzo

Catania

Sito Web

facebook.com

Notifiche

Lasciando la tua email puoi essere il primo a sapere quando Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters pubblica notizie e promozioni. Il tuo indirizzo email non verrà utilizzato per nessun altro scopo e potrai annullare l'iscrizione in qualsiasi momento.