Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters

07/06/2026

Het Gilde ontving gisteren een tip van Anita Joosten over twee wieldoppen ‘die uitstekend rechtop gezet zijn’ bij de nieuwe rotonde aan de Westsingel in Horst. Uiteraard begaf onze nijvere regiobestuurder zich terstond ter plekke om de situatie in ogenschouw te nemen. Anita heeft gelijk: inderdaad valt op de rechtopzetting van deze verloren wieldoppen weinig aan te merken. Zichtbaarheid gaat voor alles bij het rechtopzetten van verloren wieldoppen en in dit geval is ondanks de lichte achteroverleuning van de doppen sprake van optimale zichtbaarheid.

Desalniettemin resteren enkele vragen: heeft de bestuurder van deze Nissan in één keer twee wieldoppen tegelijk verloren? Hoe heeft hij of zij dat gepresteerd? Ongeluk? Stoeprandje meegepikt?

Verder is het wieldoptechnisch gezien een interessante vraag hoe de verloren wieldoppen ten opzichte van elkaar waren gepositioneerd: naast elkaar, tegenover elkaar, diagonaal?

Ten slotte: vormen rotondes een groter afvalrisico voor verloren wieldoppen dan doorgaande wegen? Je zou denken van wel, maar het onvolprezen Rotondologisch Genootschap zou dat vermoeden wellicht hebben kunnen staven met cijfers, ware het niet dat het er alle schijn van heeft dat het Rotondologisch Genootschap niet langer actief is.

16/04/2026

Opgestaan uit de bijna-dood zet het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters zijn zegenrijke werk onverdroten voort. Komende zondag, 19 april, verzorgt de sectie Educatie van het Gilde een stoomcursus Verlorenwieldoprechtopzetten in het mooie Maastricht.

Deelnemers maken kennis met de basisbeginselen van het verlorenwieldoprechtopzetten. Stoomcursusleider is Wim Moorman, de nijvere bestuurder van de Regio Zuid van het Gilde. Tijdens een rondwandeling van een uurtje door Wyck stipt hij aan de hand van praktijkvoorbeelden de voornaamste do’s en dont’s van het verlorenwieldoprechtopzetten aan.

De stoomcursus vindt plaats in het kader van de expositie Cuppens & Cuppens in Remix ’26 in S.A.C. (Space for Art and Culture) 59 en duurt van 14.00 tot uiterlijk 15.00 uur. Deelname is gratis. Begin- en eindpunt is S.A.C. 59, Rechtstraat 59 in Maastricht.

Als appetizer alvast een fotovoorbeeld van hoe het niet moet. Probeer zelf te bedenken waarom!

13/04/2026

Het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters is terug! Terug van eigenlijk nooit weggeweest. Dat zit zo: nadat drie jaar geleden een motie van wantrouwen van de Regio Noordoost aan het adres van het zittende bestuur van het Gilde met een nipte meerderheid was aangenomen (naar later bleek dankzij een groot aantal gekochte stemmen), raakte het Gilde geleidelijk in het slop. Het nieuwe bestuur toonde geen enkele ambitie en liet alles versloffen dat in de voorgaande jaren met zoveel toewijding was opgebouwd. Leden liepen en masse weg, aan de educatieve activiteiten kwam een einde en de socials leidden een slapend bestaan. Het Gilde zou waarschijnlijk een stille dood zijn gestorven als niet enkele oude rotten, die de teloorgang van het Gilde met lede ogen aanschouwden, de koppen bij elkaar hadden gestoken. Dit heeft ertoe geleid dat het Gilde per 1 april met nieuw elan en frisse moed een doorstart heeft gemaakt. Onder leiding van een nieuw bestuur wordt geleidelijk alles wat de voorbije jaren is afgebroken, weer opgebouwd. Zo mag u vanaf nu weer regelmatig nieuwe berichten op de socials verwachten. Ook ziet het Gilde weer graag uw wieldopsignalementen, -ontdekkingen en wat dies meer zij tegemoet, bijvoorbeeld via Messenger of mail ([email protected]).

Een afdeling van het Gilde die ook in de donkere jaren onversaagd het hoofd boven water heeft weten te houden, is de afdeling Amsterdam. Een van die hoofdstedelijke protagonisten is Jan Dirk van der Burg. Hij heeft de voorbije jaren een groot aantal heldendaden op verlorenwieldoprechtopzetgebied op zijn naam gebracht. Bijgaande foto’s vormen daar het bewijs van. Van der Burgs goede werken strekken zich zelfs uit ver buiten Mokum: de eerste foto, tevens een verkapt zelfportret, is gemaakt in het Oostgroningse Duurkenakker. Ga zo door!

13/04/2026

13/04/2026

Het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters is terug! Terug van eigenlijk nooit weggeweest. Dat zit zo: nadat drie jaar geleden een motie van wantrouwen van de Regio Noordoost aan het adres van het zittende bestuur van het Gilde met een nipte meerderheid was aangenomen (naar later bleek dankzij een groot aantal gekochte stemmen), raakte het Gilde geleidelijk in het slop. Het nieuwe bestuur toonde geen enkele ambitie en liet alles versloffen dat in de voorgaande jaren met zoveel toewijding was opgebouwd. Leden liepen en masse weg, aan de educatieve activiteiten kwam een einde en de socials leidden een slapend bestaan. Het Gilde zou waarschijnlijk een stille dood zijn gestorven als niet enkele oude rotten, die de teloorgang van het Gilde met lede ogen aanschouwden, de koppen bij elkaar hadden gestoken. Dit heeft ertoe geleid dat het Gilde per 1 april met nieuw elan en frisse moed een doorstart heeft gemaakt. Onder leiding van een nieuw bestuur wordt geleidelijk alles wat de voorbije jaren is afgebroken, weer opgebouwd. Zo mag u vanaf nu weer regelmatig nieuwe berichten op de socials verwachten. Ook ziet het Gilde weer graag uw wieldopsignalementen, -ontdekkingen en wat dies meer zij tegemoet, bijvoorbeeld via Messenger of mail ([email protected]).

Een afdeling van het Gilde die ook in de donkere jaren onversaagd het hoofd boven water heeft weten te houden, is de afdeling Amsterdam. Een van die hoofdstedelijke protagonisten is Jan Dirk van der Burg. Hij heeft de voorbije jaren een groot aantal heldendaden op verlorenwieldoprechtopzetgebied op zijn naam gebracht. Bijgaande foto’s vormen daar het bewijs van. Van der Burgs goede werken strekken zich zelfs uit ver buiten Mokum: de eerste foto, tevens een verkapt zelfportret, is gemaakt in het Oostgroningse Duurkenakker. Keep up the spirit!

13/02/2024

De nijvere regiobestuurder van het Gilde heeft een gruwelijke week achter de rug op Sicilië, meer in het bijzonder in Catania en omgeving. Het lijkt wel alsof de Sicilianen, een enkele positieve uitzondering daargelaten, geen warm plekje in hun hart hebben gereserveerd voor de verloren wieldop. Dit ondanks hun bijzondere voorliefde voor auto’s. Als de verloren wieldop érgens de verschoppeling van de wegberm is, dan wel op dit overigens zo prachtige eiland. Schrijnende toestanden alom, van enig medeleven met het trieste lot van de verloren wieldop bleek helaas bijna nergens sprake. Het Gilde heeft op Sicilië nog karrenvrachten zendingswerk te verrichten.

16/01/2024

Dit trieste beeld trof de nijvere regiobestuurder van het Gilde hedenavond aan langs de Zakopianka in het Poolse Kraków. Uiteraard kweet onze nijvere regiobestuurder zich van z’n dure plicht en verwijderde eigenhandig de sneeuw van deze voorbeeldig (dat dan weer wel) rechtopgezette wieldop en zette ‘m weer rechtop in volke glorie. Inmiddels heeft onze nijvere regiobestuurder het bestuur van de Poolse tegenhanger van het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters op het hart gedrukt aandacht te blijven vragen voor het helaas universele probleem van tekortschietende zorg voor rechtopgezette verloren wieldoppen bij sneeuwval.

25/07/2023

Leuke stad hoor, Dresden, daar niet van. Oneindig veel te zien, vriendelijke mensen, fantastische brug, tiptop openbaar vervoer. Veel kunst ook, zij het dan vooral oude meuk. Maar de kunst van het rechtopzetten van verloren wieldoppen (verlorenen Radkappen) lijkt vreemd genoeg nog niet te zijn doorgedrongen tot de dames en heren Dresdenaren. Het zal toch niet zo zijn dat ze zich daar te groot voor voelen met al hun verfijndheid? Dat ze neerkijken op de verschoppeling van de wegberm?

29/06/2022

Soms ontvangt het Gilde berichten die zo mooi zijn dat je er verder met je vingers vanaf moet blijven. Gisteren bijvoorbeeld. Van Jacqueline Hanssen. Hier komt het: ‘Zoals een gemotiveerd lid van het Gilde der Verlorenwieldoprechtopzetters betaamt, bij deze een paar benoemenswaardige vondsten. Ditmaal o.a in Bretagne. Om precies te zijn op 31 mei om 15.09u opgemerkt door onze hond Mailo. Liggend in het gras aan de Avenue Jacqueline Paris de Bollardière grenzend aan een rotonde in een buitenwijk van St. Marc sur Mèr, regio St. Nazaire. Uiteraard de lichtelijk gehandicapte wieldop goed zichtbaar een welverdiende staande plek gegeven...

De andere vondst was op 10 juni 13.22u in het dorp Glons, België. Onachtzaam lag hier een mooi exemplaar verscholen in de berm. Zie foto. Met ondersteuning van mijn trouwe metgezellen Mari en Mailo de verloren wieldop vanzelfsprekend een voorname plek gegeven op de hoek van rue de la Motte en rue St. Laurent te Glons.’

23/06/2022

Het Gilde gedijt alleen bij de gratie van gedreven verlorenwieldoprechtopzetters: de mensen die altijd oog hebben voor de verloren wieldop, die geen moeite teveel is om de verloren wieldop zijn waardigheid terug te geven door ‘m rechtop te zetten, zelfs als ze op vakantie zijn. Tot deze gangmakers van het Gilde behoren Véronique Jakobs en Leopold Post. Vanaf hun vakantieadres in Zweden ontving het Gilde onlangs twee foto’s van verloren wieldoppen (‘navkapslar’). Beide foto’s zijn genomen op een eiland, de eerste op Gotland, de tweede op Fårö. En op beide foto’s zijn uitsluitend opgehangen verloren wieldoppen te zien. Wat de vraag oproept of er een oorzakelijk verband bestaat tussen het wonen op een eiland en het ophangen van verloren wieldoppen. Het wetenschappelijk bureau van het Gilde is inmiddels een onderzoek gestart naar dit opmerkelijke fenomeen.
Eerder al verrichtten Véronique en Leopold een heldendaad in het Belgische Malmedy door daar een verloren wieldop rechtop te zetten.
En thuis in Tienray hebben ze tot grote vreugde van het Gilde onlangs een rechtopgezetteverlorenwieldopbewaker in dienst genomen.